با سلام و سپاس بار دیگر فعالیت خود را در فضای مجازی شروع میکنم.سلام خدمت همه کاربران،اندیشمندان و بزرگانی که با حضور پر افتخارشون در وبلاگم شوق مرا به ادامه راه دو چندان کردند.و سپاس ویژه  ام برای پروردگار بی همتایی که مرا توانایی عطا نمود، تا بار دیگر در خدمت رسانی به هم نوعان و سروران ام عزمم را جزم کنم.

و اما اتفاقی که بهانه حضور دوباره اینجانب شد:



ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 | 19:27 | نویسنده : زینب نساج |

جمعه 15 فروردین1393 ساعت: 10:40 توسط:مدیر مدرسه
سلام.
شیمی دان گرامی یک سوال چرا کسانی که دنبال کسب شهرت ومحبوبیت هستند در گام اول دیگران را زیر سوال میبرند ؟ چرا مدیران ومعلمان میدانم شما معلم هستید ولی این هم مهم است که
در مکران مدرسه باید تمام مسولیت را برعهده بگیرد چرا خانواده
ها حاضر نیستند برای آموزش فرزندان خود هزینه کنند خانم دکتر عوامل زیادی در زمینه آموزش دخیل هستند وساده ترین چیزی که به ذهن میرسد عوامل زحمت کش مدارس هستند حرفها زیاد است با انصاف باشیم.

دوست و همکار بزرگوارم سلام
اگر من حرف شما رو درست متوجه شده ام اینگونه جواب شما رو میدم.
خوشبختانه یا متاسفانه من شهرت لازم رو کسب کردم و اشباع شدم واز این مرحله گذشتم واما اینکه دیگران چرا اینکار رو میکنن نمیتونم جواب شما رو بدم چون فعلا در چنین شرایطی قرار ندارم.ولی یادمه مدیران مدبر از پشنهادها یا انتقاداتی که ازشون میشد با شوق استقبال میکردن زیرا که میدونستن اونی که میاد رو در رو و بی هیچ تعارفی بعضی مسایل فراموش شده رو گوشزد میکنه دنبال کسب شهرت نیست دنبال سربلندی شماست و گرنه برای تخریب همکاران راه بسیاری هست.
مشکلات آموزشی منطقه ما یکی و دوتا نیست.از اولیا بی سواد دانش آموز انتظار میره که همه خوبی های فرزندشون رو به خانواده و همه کاستی ها رو به مدرسه ربط بده.اما از فرهنگی و مهم تر از همه از یک مدیر دور از انتظاره که به خاطر اینکه خانواده ها وظیفه شون رو انجام نمیدن ما هم در انجام وظیفه کاستی کنیم.دوست من حق با شماست خیلی از مشکلات آموزشی و پرورشی ما از خانواده و سهل انگاری آنها به وجود میاد.ما باید کمر همت رو ببندیم و نه برای کسب شهرت بلکه برای آبادانی شهرمون تلاش کنیم.ما خانواده را مقصر و خانواده ما رو مقصر میکنه و این چرخه همچنان ادامه پیدا میکنه.تا کی دور خودمون بچرخیم.من هم ادعایی ندارم فقط دارم میکم این راهی که ما داریم میریم به نا کجا آباد ختم میشه.



تاريخ : جمعه بیست و نهم فروردین 1393 | 11:3 | نویسنده : زینب نساج |

با سلام

در جواب ستاره خانم سعدینی

که از دانش آموزان موفق شهرستان هستند،کوتاه ومختصرمیگم المپیاد اصلا چی هست.

المپیاد در واقع یک مسابقه علمی بزرگ هست که همونجور که از اسمش مشخص هست یک پشتکار اساسی میخواد؛متاسفانه در جامعه کوچک سیریک ما ما معلمین ومدیران نتونستیم دانش آموزان رو با اهداف و مزایای شرکت در المپیاد آشنا کنیم به همین دلیل هست که در این زمینه هیچ موفقیتیی نداشتیم چون قدمی برای شروع این راه بر داشته نشده.وگر نه در استعداد بی نظیر آقا پسرها ودختر خانومای مکران شکی نیست.

تا جایی که من دیدم فقط شرکت نمادین در المپیادها داشتیم.در حال که اول باید به دانش آموز گفت؛هدف المپیاد چیست،مزایای شرکت در این مسابقه بزرگ چی هست؛چقد انرژی میخواد،و کلا" به همه پرسش ها و مبهمات جواب داد.تا خود شخص راه خودش رو انتخاب کنه ،نه صرف اینکه تعداد شرکت کننده ها بره بالا دانش آموزان رو تشویق کنیم.

و اما از حاشیه ها ودرد دل ها بگذرم؛المپیاد یک رقابت علمی بزرگی هست که فراتر از کنکوره به نظرم چون اگر در داخل کشور رتبه کسب کنین به مرحله جهانی هم راه پیدا میکنین.

شایدمهم ترین هدف المپیاد شناسایی استعدادهاست که بتونن افراد مستعد رو به جایگاه ومقامی که حقشان هست برسانند.

و اما مزایا؛داوطلبانی که مدال طلا کسب میکنندبدون گذراندن سال چهارم وبدون شرکت در کنکور وارد دانشگاه میشن.ونفرات برتر کلا عضو انجمن ملی نخبگان میشن،که این انجمن خودش مزایای زیادی داره از جمله در طول دوران تحصیل حقوق دریافت میکنند.اردوهای علمی داخلی وخارجی و........رزومه ی علمی خوب و..........

اما رسیدن به هرموفقیتی اراده تلاش واستعداد میخواد.

در رشته شیمی من هرکاری از دستم بربیاد در خدمتم.چون سطح سوالات المپیاد فراتر از کتب دبیرستان هست.اگه نتونستم توجیهت کنم عذرم را بپذیر چون که خیلی وقتم محدوده

برا دوستانتون چند کتاب در این زمینه دادم.امیدوارم که شما این طلسم رو بشکنین واز استعدادتون به درستی استفاده کنین.

پیروز باشید وسربلند



تاريخ : جمعه چهارم بهمن 1392 | 20:6 | نویسنده : زینب نساج |

 

سوالی که سال 87بدجور ذهن مرا مشغول کرده بود.و تا حالا هم نتونستم جواب کامل وجامعی به ذهن کنجکاوم بدم،اما روز به روز علاقه ام به فناوری نانو افزونتر داره میشه.

تصمیم گرفتم با مطالعه بیشتراجازه بدم علایقم رشد کنند.تا در دنیایی که باسرعت به سمت نانو در حرکت هست،جا نمونم،وبا این هدف دانش آموزان عزیز رو هم میخوام که وارد دنیای شگفت انگیز نانو کنم،که در جامعه بزرگتری که بعدها وارد میشن با ذهنی باز ومطلع به مسائل روزباشن.

دانش آموزان امروز در واقع کاربران تکنولوژی فردا هستند،تکنولوژی پیشرفته نسل جدید نانوهست پس تا جایی که توان داریم واز عهده اش برمیایم  بیاین با هم تلاش کنیم که به  بچه های مستعد وباهوش مکران زمین  بگیم،نمی توانم ها را دفن کنند،وهدایتشون کنیم به سمت پله های ترقی ،به جایی که واقعا استحقاقش رو دارن.

اولین قدم ایجاد انجمن نانوهست،که رای زنی های اولیه انجام شده وبا هدف استعداد یابی ،به دانش اموزان علاقمند به نانوکلاس های آموزشی برگزار میکنیم .تا با شرکت دادن اونا در مسابقات نادکو که درجشنواره رباتیک وعلوم نوین برگزار میشه ،اونا رو بسنجیم وبرای المپیادهای استانی و انشاالله کشوری آماده بشن تا اسم مکران واستعداد بچه های مکران را در سطح کشور مطرح کنند.

نمیدونم وبلاگم چندنفر بازدید کننده داره ،ما منتظر ایده های شما هستیم تا با سرعت بیشتری به اهدافمان برسیم،پس اگر ایده های اینچنینی دارین یا برا خود انجمن نانو طرحی به ذهنتون میخوره با ما در ارتباط باشین.

 

 



تاريخ : پنجشنبه دوم آبان 1392 | 12:13 | نویسنده : زینب نساج |

سلام

سلام

سلام

به اندازه همه روزهایی که غیبت داشتم عذرمیخوام.میدونم که دعای خیرتون پشت سرم بوده.و از خدا به خاطر همه دوستان خوش قلبی که بهم داده شاکرم.

سال تحصیلی جدید شروع شد،ماه مهربان،ماه صفا ،ماه تلاش وکوشش فرا رسید.ومتاسفانه نتونستم اوایل ماه مهر،روز شوق،روز اول مهرهمراه شاگردای گلم باشم،اما راه دراز است .

من دنبال تحولم،هرکی میخواد کمکم کنه برام کامنت بذاره.

هرشخص محترمی که آینده شهرش براش مهم هست،هرانسان اندیشمندی که به موفقیت وخوشبختی نوجوانای گل فکر میکند.

هرشخصی که دغدغه ساختن شهرش را دارد،نه برای من برای سرافرازی خودتون ،نظرات زیباتون رو بذارین.

دنبال تحولی ام که،

"انگیزه" ،"هدف"،"تلاش" ومهم ترازهمه "موفقیت"،از نتایجش باشن.

قدم اول ایجاد انگیزه هست.

میخوام به صورت هدفمند،تحولی به اسم انگیزه ایجادکنم بین دانش آموزان،یا به عبارتی انگیزه ای تحول برانگیز،هرچی شمامیگین درست تر هست.

تحولی به اسم انگیزه ؟؟؟؟؟؟

یا

انگیزه ای تحول برانگیز؟؟؟؟؟

خیلی موضوع جالبی هست دوست دارم دنبالش کنم،به کارش ببندم،و رو این موضوع کارکنم ،وآخربه نتیجه ای که میخوام برسم.

ولی دانشم برای شروع تخصصیش کافی نیست،فقط به طور جد میخوام برا تحول اساسی که تو ذهنم است از همین جا،از الف انگیزه شروع کنم.

 



تاريخ : جمعه پنجم مهر 1392 | 12:7 | نویسنده : زینب نساج |

آب بطری حتی اگر تاریخ انقضای روی برچسب آن نامحدود قید شده باشد نباید به ‌

مدت طولانی نگهداری شود و اگر برای موارد اضطراری آنها را نگه داشته‌اید باید

بعد از مدتی آنها را با بطری جدید جایگزین کنید. سؤالی که برای بسیاری پیش

می‌آید این است که آیا مواد شیمیایی این بطری‌های پلاستیکی به داخل آب نشت می‌کند؟

اکثر متخصصان معتقدند در این موردجای نگرانی نیست. در این باره نگرانی اصلی در

مورد دو ماده شیمیایی بیسفنول آ و فتالات‌ها است که ممکن است در شرایطی

وارد آب شود و متأسفانه برای مصرف‌کننده قابل شناسایی نیست.

از منجمد کردن آب درون این بطری‌ها باید اجتناب کرد، چون انجماد آب محتوای این

بطری‌ها بسیار خطرناک است و باعث آزاد شدن ماده سرطان‌زای دی‌اکسین می‌شود.

این ظروف صرفا برای نگهداری آب در درجه حرارت یخچال (0 تا 4 درجه سانتی‌گراد)

طراحی شده‌اند. به عبارتی طراحی آنها برای شرایط سرد و

خنک است، نه انجماد.

 

یرگرفته ازhttp://www.shimi-ok.blogfa.com/

تاريخ : جمعه بیست و هشتم تیر 1392 | 17:25 | نویسنده : زینب نساج |

احساس عجیبی است شوق دیدار کعبه وطواف خانه معبودی که نام ویادش دل رابه تپش وامی دارد.دوست عزیز عفو وبخشش ودعای خالصانه ات را بدرقه راهم نما



تاريخ : شنبه یکم تیر 1392 | 1:11 | نویسنده : زینب نساج |

گاهی وقتا به این فکر می کنم که چقد دیدگاه ما انسان ها نسبت به محیط اطرافمان با هم متفاوت است و چقد این بینش در زندگی فردی و اجتماعی مان تأثیر می گذارد.

بعضی مواقع دوست دارم از دید شخصیت های مختلف به دنیا نگاه کنم تا شاید بتونم تجربه های بیشتری کسب کنم. اما خدایی کار مشکلی است و شاید هم غیر قابل انجام.

از زاویه دید یک مادر، پدر، پزشک، مهندس، معلم، رفتگر، معتاد، مریض، یک بیمار روانی، انسان دم مرگ، یک پروفسور، یا یک آدم معمولی.

اما دنیای دیدگاه من روز به روز در تغییر و دگرگونی است، وقتی به محیط اطرافم می نگرم، می گویم خدایا شکرت! هزاران بار سپاست می گویم، بابت قدرت فکر و اندیشه ای که به من به عنوان یک انسان و نه دیگر آفریده هایت ارزانی دادی متشکرم!

مدت هاست که به واسطه شرایط شغلی ام همه دنیا رو از دید مولکولی تماشا می کنم و هر چه دارم دنیا رو ریزتر می بینم تو رو بزرگتر می یابم.

ـــــــــــــــــــــــ

بیاییم نگرش آینده سازانمان را نسبت به اطرافشان تغییر دهیم که انگار رخوت و سردی بدجور آن ها را دلسرد کرده است. بیاییم به نوجوونا بیشتر احترام بذاریم تا خودشون رو باور کنن. که خود باوری یکی از رموز موفقیته.

بنده عقیده ام بر اینه که بینش و نگرش همه ما نسبت به دنیای اطرافمان باورهایمان رو می سازد.

" بنا بر این به محیط اطرافمان خوب بنگریم که باور ما نگاه ماست، و نگاه ما اندیشه مان، و اندیشه ماست که ما را از دیگر موجودات برتر کرده است، پس اندیشه مان را زیبا بسازیم"



تاريخ : یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1392 | 20:4 | نویسنده : زینب نساج |
سلام

خیلی ناراحتم

«کل تعطیلات عیدت رو بزنی و به خودت و دانش آموز

 فشار بیاری تا برا مسابقات آزمایشگاهی استانی آماده

 بشن.بعد بهت خبر بدن به دلایل...مسابقات علمی چه

 در سطح کشوری چه استانی لغو شد.شما بودین

 ناراحت نمی شدین؟»



تاريخ : شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1392 | 17:12 | نویسنده : زینب نساج |
    مادر دوست داشتنی و گرانقدرم روزت مبارک

مادر گلم

اگر همه سوادم رو متمرکز کنم که در وصف تو جمله ای بنویسم.

باور کن کم میارم.

 

 

بارها بهت گفتم و باز هم میگم وقتی از خونواده دور باشی هیچ چیزی اندازه وجود نازنین مادر دلتنگت نمیکنه.اون موقع است که میدونی وجودت به قلب آسمانیش گره خورده.

خدایا،به اونایی صبر بده که پارسال برا روز مادر با تمام شوق و شور ،محبت به پاش هدیه کردن و اما امسال باید بر مزارش اشک بریزن.

الها،بذر محبتت را بر دل مادری بیفکن که امسال چشم به راه تبریک فرزندش باید تا ابد بماند.

پروردگار بی همتایم،به همه همسرایی که باید بی وجود پدر تبریک فرندانشون رو با لبخندی تصنعی قبول کنن.صبری بده که فقط در دل بگریند و چشای خیسشون رو به دنیا نشون ندن.

خدایا اندازه دلتنگی من به همشون شادی بده.



تاريخ : سه شنبه دهم اردیبهشت 1392 | 23:5 | نویسنده : زینب نساج |
  • یک لالوند
  • تیم بلاگ